


Er staat een es achter in de tuin. Met die plek ben ik aan de slag gegaan. Allereerst rondom de boom al het overtollige weggehaald. Opeens werd de boom zichtbaar voor anderen. En dan een boom met aan 1 kant een flinke beschadiging. Maar wat een prachtige boom: stevig geworteld en in de zomer in volle bloei. Ik heb daaruit ervaren dat ik niet alleen de boom zichtbaar heb gemaakt maar daarmee ook mezelf steeds meer zichtbaarder maak voor anderen. Ik heb in mijn leven beschadigingen opgelopen. Ja. Maar de boom ook, en zie eens hoe hij daar staat….!
Een zelfgemaakte ladder komt tegen de boom aan te staan. Zodat ik lekker in de boom kan klimmen, het kleine meisje in mijzelf de ruimte geef. En wat te denken van het uitzicht; een geheel ander perspectief!
Of: Sjouwend door de tuin met een boomstam op mijn schouders, bergkisten aan, dikke trui, sjaal. Zie je het voor je? En me op dat moment ontzettend vrouwelijk voelen! Wat een kracht ontdek ik daarmee in mijzelf. Terwijl ik zo bezig ben, een opmerking krijgen van een mede-tuinierder: “een oervrouw”.
Zo buiten, zo binnen. Dat zijn gouden momenten.
De kunst is, deze ervaringen door te trekken naar de wereld buiten de tuin. Wat voedt mij, waar krijg ik energie van? Vertrouwen krijgen in mijn innerlijke stem en in een groter geheel dat tevens voor mij zorgt. Mij overgeven aan iets dat groter is dan ik. Langzaam maar zeker ga ik genieten van het feit dat ik er mag zijn zoals ik ben*

Commentaar van Peter den Haring
:
Wat iemand van al zijn/haar eigenschappen niet naar buiten kan of durft te brengen, zal meestal de partner gaan doen. Onbewust, heel soms bewust. Als jij je daar aan ergert, ben je ondertussen bezig om aan je innerlijke tolerantie voor je eigen schaduwkant te werken. Als jij die ander op het een of andere terrein juist bewondert, dan ben je onbewust ook bezig meer ruimte voor je eigen verdrongen talent te creeren. Dat is een vorm van wat de therapeutenwereld spiegelen noemt. Je kijkt naar jezelf in de spiegel die de ander je voor houdt.
Jij had kennelijk behoefte om de twee kanten in jezelf onder ogen te zien en daar heb je zeer verschillende mannen voor aangeschaft. Goed gedaan! Van schuldgevoel wordt niemand beter, maar van erkenning wel. Erken de hooggevoeligheid in jezelf en laat je ex nog eens weten dat je, achteraf gezien, zoveel van ZIJN kennelijke hooggevoeligheid geleerd hebt dat je daarmee verbonden gedrag nu zelf ook naar buiten durft te brengen. Zal hem vast goed doen. Idee?"

VOOR E-MAILCONTACT: peterdenharing@hetnet.nl
Link naar mijn prive WEBSITE:


Waarom zijn deze bevindingen zo’n verrassing? Professor Mack poneert drie stellingen.
Eén is de natuurlijke neiging van de media om zich op de oorlog te richten en niet op de afwezigheid ervan. Een tweede is de effectiviteit van de non-gouvernementele
organisaties, de activisten. Deze NGO’s vestigen de aandacht op de verschrikkingen die plaats vinden, en daar zijn ze erg goed in. Sommigen van hen hebben gezegd dat ze niet willen dat de uitkomsten van het onderzoek bij iedereen bekend worden, omdat men bang is dat bepaalde regeringen dan hun subsidies zullen stoppen. Het derde punt is het gebrek aan uitgebreide informatie tot op heden.
De kernvraag is: waardoor en waarom verminderen oorlog, genocide en politiek geweld? De belangrijkste reden ziet Mack in het einde van de twee grootste veroorzakers van oorlog: kolonialisme en de koude oorlog. Een tweede reden is de effectiviteit van de Verenigde Naties bij het voorkomen van oorlog en door zijn vredesmissies. Een studie dit jaar door de Rand Corporation in de VS, deels gefinancierd door het Pentagon, vond dat de VN in 66% van de vredesmissies succesvol was.
Het jaarlijkse Human Development Report van de VN, dat een paar weken geleden werd gepubliceerd, gaf aan dat de mensen in arme landen gezonder, beter opgeleid en
minder armoedig zijn dan ze 15 jaar geleden gemiddeld waren. De levensverwachting in ontwikkelingslanden is twee jaar langer geworden, er zijn jaarlijks 3 miljoen minder
slachtoffers door kindersterfte en statistisch gezien ontkwamen meer dan 130 miljoen mensen aan extreme armoede. In het laatste decennium hebben 1,2 miljard mensen toegang gekregen tot schoon water, rapporteert de VN; vooruitgang in de wereldwijde vaccinatie inspanningen heeft het aantal AIDS doden verminderd, waarbij naar schatting een half miljoen levens gespaard zijn; het analfabetisme in arme landen verminderde van 30% naar 24%.
Waarom? Vooral door de economische groei in China en India, maar ook omdat sommige wereld programma’s van hulp en handel werkelijk effect hadden. Overal blijven er mensen en vooral kinderen sterven als ratten maar verhoudingsgewijs dus minder en minder. Het gaat niet geweldig met de wereld maar wel de goede kant op.
Bron: Life Foundation International, Postbus 88 6670 AB Zetten 0488-491387
Meer van het rapport (in het Engels) kun je zien op:


Een man in een verfwinkel vraagt aan de verkoper om diepgrijze verf. Mag het ook gewoon grijs zijn? vraagt de verkoper.
Nee, antwoordt de man, ik moet mijn hond verven, zodat hij niet meer opvalt op de stoep.
Omdat u anders de poep moet opruimen?
Precies, zegt de man.
Mmm, zegt de verkoper bezorgd, dat wordt oppassen. Ik bedoel, dat hij u niet bijt.
Alsjeblieft! antwoordt de klant geagiteerd. Dat deed het kreng gisteren al bij het afbranden.

Soms denk ik wel eens dat er twee verschillende aanleidingen zijn om met natuurlijk ouderschap te beginnen: als eerste uit overtuiging, met resultaat kinderen die alle verwachtingen waarmaken. Gelukkig en goed gehecht, stabiel in emoties en sociale interactie, luisteren respectvol naar wat hun ouders zeggen en doen wat er wordt verwacht van ze, zeker van zichzelf en toch flexibel.
En als tweede de ouders die samen slapen, borstvoeding en dragen als overlevingstactiek inzetten: omdat hun kind erom vraagt! Als ouder kan je niet anders, want je kind is vasthoudender en heeft meer energie dan jij en je partner bij elkaar. Traditionele ideeën die je van tevoren had over opvoeden en de invloed die je hebt als ouders worden een voor een afgebroken. Er ontspint zich plotseling een langdurige driftbui over de foute kleur van het randje van de pannenkoeken die je met zorg hebt gebakken. En de nieuwe sokken gaan niet aan omdat er een pluisje jeukt aan z’n voet en hij stort al in bij de gedachte aan het kerstdiner bij oma.
Over dit soort temperamentvolle kinderen, kinderen die snel opgezadeld worden met negatieve labels als grillig, moeilijk, koppig, zeurderig en lastig gaat het boek ‘Raising your spirited child’. Zoals schrijfster Mary Kurcinka samenvat: het kind dat meer is. Intenser, gevoeliger, scherpzinniger (in waarneming), hardnekkiger volhoudend, en vaak ook energieker. Extremer op allerlei gebieden. Het fijne van dit boek is dat de labels die deze kinderen vaak krijgen opgezadeld worden omgebogen naar een positieve kant. Het zijn gewoon kinderen met pit !
Het boek is gebaseerd op bekend onderzoek naar kenmerken van temperament door Stella Chess en Alexander Thomas. Temperament is de voorkeursmanier waarop een kind van nature reageert, de eerste reactie op de wereld om hem heen. ‘Spirited’ kinderen scoren bijzonder hoog op meerdere kenmerken. De gebruikelijke adviezen die worden gegeven zoals ‘gedrag negeren’ werken zelden bij deze kinderen, vandaar dat Kurcinka met heel specifieke tips komt bij elk kenmerk en rijkelijk strooit met voorbeelden uit haar workshops.
VERVOLG>

Dan zijn er vier bonuskenmerken, die niet altijd duidelijk aanwezig zijn.
6 regelmaat: leer voorspellen, anticiperen, ontwikkel routines en wees dan flexibel
7 energie: beweging in veilige omgeving
8 eerste reactie: help voorbereiden, geef tijd
9 humeur: minder haasten, leer optimisme en beleefd nee zeggen. Temperament is geen excuus voor slecht gedrag.
Verder is er een belangrijk onderscheid in hoe kinderen -en volwassenen- met hun energie omgaan: extravert of introvert . Een extravert persoon haalt energie uit het omgaan met mensen en een introvert juist uit het zich terug trekken.
In het hoofdstuk over driftbuien staan waardevolle tips hoe hier mee om te gaan. Bij ‘spirited’ kinderen gaat het er zelden om dat ze persé iets willen wat niet kan of mag. Vaak zijn ze overvoerd of overprikkeld wat betreft hun mogelijkheden om iets aan te kunnen, hun emoties lopen letterlijk over.
Strategieën van aanpak zijn vaak gebaseerd op het voorspellen en voorkomen van intense (emotionele) reacties, drift- en huilbuien. In het kort:
1 voorspel de struikelblokken.
2 analyseer welke kenmerken van temperament er bij betrokken zijn.
3 identificeer de ‘triggers’ – wat veroorzaakt het moeilijke gedrag.
4 ontwikkel succesvolle strategieën.
Niet elke explosie is te voorkomen, om het motto van het boek aan te halen: het hoeft niet perfect te gaan, als er maar vooruitgang in zit.
De kern van het boek is om je kind van de sterke kant te bekijken. Plak er eens een ander etiketje op, het is niet veeleisend, het heeft strenge normen, het is niet onvoorspelbaar maar flexibel, niet koppig maar assertief, niet snel afgeleid, juist uiterst opmerkzaam. Focus op de positieve kanten, bij volwassenen worden deze eigenschappen juist gewaardeerd.
Voor wie is dit boek? Dit boek gaat niet in de eerste plaats over kinderen met ADHD, hoewel hun ouders er wel veel aan zullen hebben. Eigenlijk is het voor elke ouder die zit te worstelen met zogenaamd moeilijk gedrag, vooral voorbij de babytijd. Ook al is dat gedrag maar tijdelijk, je zal hier een schat aan ervaringen en tips vinden om machtsstrijd te voorkomen of om te buigen.
‘Raising your spirited child’ lijkt op het eerst gezicht geen standaard boek over natuurlijk ouderschap. Maar Kurcinka gaat er zeker niet tegen in, ze noemt bijvoorbeeld samen slapen als een van de tactieken bij slaapproblemen. Het sterkst is haar oog voor het kind, de behoeften en (on)mogelijk-heden in verband met temperament en het met liefde begeleiden. Een heel kindvriendelijke benadering in de beste traditie van natuurlijk ouderschap.
Kurcinka noemt het in het voorbijgaan: er kunnen altijd ook andere oorzaken zijn van voortdurend intens of negatief gedrag. Ik denk hierbij aan bijvoorbeeld niet herkende allergieën, depressie, hoogbegaafdheid en neurologische afwijkingen. In zo’n geval kan natuurlijk professionele hulp nodig zijn.
Is dit boek met een uitstekende theoretische diepgang al heel praktisch ingericht, in het bijbehorende werkboek is het helemaal alsof je persoonlijk aan een workshop deelneemt. Het ‘Raising your spirited child workbook’ is ook goed afzonderlijk te gebruiken en er staan nog meer concrete voorbeelden in.
Nu nog een Nederlandse vertaling…
Bron: http://www.natuurlijkouderschap.org/spiritedchild.html



Reactie van Peter den Haring
Simpel: je haalt de woorden uit mijn mond. Je auraklauren zijn altijd in beweging, net zoals je bewustzijnsprocessen. De kleurstromen vloeien over je hele lichaam. Als de commercie de gemeten energieen uit je handen (technisch heel knap) kan projecteren op een polaroidbeeld van je hoofd en schouders, zegt dat maar heel weinig over je conditie, laat staan over je toekomst. Je hebt al zelf gemerkt dat je met je humeur zo'n foto enorm makkelijk kunt sturen. Hecht dus weinig waarde aan zo'n kermisverhaal. En ga heel erg steigeren als zo'n bijdehandte foto-uitlegger je iets over je gezondheid wil vertellen. Je wordt vaak volstrekt onnodig bang gemaakt of juist gevleid. Bedankt voor je mailtje, Ria. Dat helpt vast ook weer anderen uit de droom.



Arjan: "Dit is typisch HSP-gedrag, alsmaar bezig zijn met wat een ander voelt en daar uit medelijden iets aan willen doen (...)."

